Verhalen uit de diepte - met oceaanfotograaf Ines Goovaerts

In deze allereerste aflevering van Canon Talks duiken we letterlijk in het diepe met oceaanfotograaf en mariene gids Ines Goovaerts. Ines neemt je mee naar de wereld onder het wateroppervlak, een plek vol schoonheid, kwetsbaarheid en verhalen die gehoord moeten worden.

We praten over haar passie voor de oceaan, de verantwoordelijkheid van beeldmakers in natuur- en oceaanbescherming, en hoe visual storytelling mensen kan raken, verbinden en in beweging kan zetten. Ook vertelt Ines over haar rol binnen het Creators of Change-programma en waarom het zo belangrijk is dat jonge makers leren hun stem te gebruiken voor positieve impact.

Transcript

Welkom

SPEAKER_00 0:01

Welkom en fijn dat je luistert naar Canon Talks. De podcast waarin we in gesprek gaan met creators over creativiteit, impact en hoe beeld onze kijk op de wereld verandert. Canon Talks. Verhalen die verandering in gang zetten. Welkom bij Canon Talks, de podcast voor makers die geloven dat beelden de kracht hebben om iets in beweging te zetten. Hier praten we over visual storytelling. Niet alleen hoe we creëren, maar ook vooral waarom. Want een beeld kan raken, een beeld kan verbinden en een beeld kan een verhaal vertellen waar woorden tekort schieten. En soms kan één enkel beeld het begin zijn van echte verandering. En vandaag duiken we letterlijk in het diepe naar een wereld die bijna niemand met eigen ogen te zien krijgt. De wereld onder water. Het is een wereld van stilte, schoonheid en kwetsbaarheid en vooral ook van verhalen die gehoord moeten worden. En mijn gast van vandaag is iemand die

Kennismaking Met Ines Goovaerts

SPEAKER_00 1:13

niet alleen vastlegt wat ze ziet, maar vooral ook wat niet vergeten mag worden. Welkom, Ines Grovaarts. Ines, fantastisch dat je hier bent, de allereerste Canon Talks aflevering. Misschien voor degene die jou nog niet kennen, wie ben jij? En ook vooral wie ben jij als jij met jouw camera onder water bent?

SPEAKER_01 1:39

Ja, eerst en vooral heel wel bedankt dat ik hier aanwezig mag zijn. Ik voel me meer dan vereerd om als eerste gast bij de Canon Talks te mogen zijn. Ja, mijn naam is dus Ina Schorvaarts. Ik ben onderwaterfotograaf en expeditiebegeleider als Freelance Fulltime beroep. Voor de mensen die mij niet kennen, ik neem mensen mee als reisbegeleider onderwater. Tezamen met mijn camera. Dus ik als natuurfotograaf probeer ik beelden te maken voor zowel de mensen die niet mee kunnen of kunnen meekijken via digitale platformen of magazines om en de schoonheid van de onderwaterwereld toch ook te kunnen laten zien. En langs de andere kant, als de mensen live mee kunnen, dan neem ik heel graag gasten mee met mij naar het diepe of het ondiepe. Het maakt niet uit. Iedereen moet ergens starten, maar het is ongelooflijk waarschijnlijk mooi om te zien hoe mensen openbloeien als ze terug kunnen connecteren met hun ware natuur, hun ware aard, als ik het zo mag zeggen.

SPEAKER_00 2:40

Living the dream toch wel een beetje.

SPEAKER_01 2:43

Ja, ik heb altijd gedacht van oké, find a job that makes you happy en you'll never work one day in your life. En ik heb die passie gevonden in fotografie langs de ene kant, maar ook in de natuur langs de andere. En dankzij het doorzettingsvermogen en de pracht van de natuur, die mij pusht om er maar een drijfsfeer van te maken en een missie om van dit iets groters te maken, is het me toch gelukt om elke dag te kunnen leven met pleiten zijn met wat ik doe.

SPEAKER_00 3:18

Waarom de oceaan?

SPEAKER_01 3:20

De oceaan is er gekomen op een moment dat natuurfotografie al een tijdje bezig was, eerder als hobby, nog niet echt als beroep. En toen ik afstudeerde, had ik al mijn camera in de hand, maar ik had zoiets van: oké, de natuur is prachtig, maar wat is er nog meer? Er is nog meer te

Waarom De Oceaan Een Missie Werd

SPEAKER_01 3:40

ontdekken. Ik wil verder gaan, ik wil deze beelden nog meer kunnen betekenen voor de natuur en de aarde. Dus ik ben beginnen te kijken hoe verder ik nog kon gaan. En verder was eerder dieper. De zeespiegel. Ik ben mijn camera naar Australië getrokken en ik heb daar een job gevonden op de oceaan. Dat was ongeveer de eerste keer dat ik echt een job vond in de maritieme sector, waar ik nu bijna tien jaar in werkzaam ben. En mijn allereerste job was de Whale Watch Vessel in Australië, dus ik mocht de Bultrugalvis migratie vastleggen met mijn camera. En het was fantastisch. En toen had ik zoiets van. Deze plek, er is nog nooit een andere plek geweest dat mij gelukkiger maakte dan dicht bij de oceaan te zijn. En toen wist ik dat dat de niche was waar ik naartoe wou gaan.

SPEAKER_00 4:30

Ja, dus eigenlijk op dat moment werd die oceaan niet langer gewoon maar een plek, maar echt eigenlijk een missie voor jou.

SPEAKER_01 4:38

100%, Tim. Het was een missie, een passie, een drijfsfeer om haar verhaal te brengen misschien. Een verhaal die niet bij iedereen rijdt, zeker dan de onderwaterkant. En dan is het toch zeker mijn drijfsfeer en mijn missie en mijn passie geworden om haar verhaal van onderwater naar bovenwater te kunnen brengen.

SPEAKER_00 5:01

Dus je zegt eigenlijk ook niet ik fotografeer de oceaan, maar eigenlijk zeg je. Ik luister naar de oceaan en ik zorg dat de stemmen van de oceaan ook gehoord wordt.

SPEAKER_01 5:12

Ja, dat is zeker waar ik voor aim.

SPEAKER_00 5:14

Ja, en veel mensen die zien natuurlijk de schoonheid van de onderwaterwereld? Maar niet wat er allemaal bij komt kijken. Ik kan me voorstellen dat je ziet één zo'n prachtig plaatje. Maar je ziet niet welk werk daar allemaal in zit om tot dat ene plaatje te komen. En ik kan me voorstellen dat dat echt gigantisch is. Hoe ziet dat voor jou eruit? En wat komt er allemaal bij kijken om ten eerste op die plek te komen? En onder de omstandigheden die daar zijn, tot de foto te komen die jij wilt maken?

SPEAKER_01 5:57

Ja, het vergt inderdaad heel veel logistiek en administratie om effectief een beeld teweeg te kunnen brengen. Enerzijds komt

Gear Voor Onderwaterfotografie

SPEAKER_01 6:06

er heel veel keer, al in de spullen naar kijken. Ik excuseer me nu wel voor de Nederlandse spreker, dat ik heel veel in het buitenland en in Engelstalige werksomstandigheden moet werken. Dus als er af en toe is een Engels woord te vloeit, probeer ik een vertaling te geven. Maar dan zijn jullie bij deze gewaarschuwd.

SPEAKER_00 6:22

Komt vast helemaal goed.

SPEAKER_01 6:24

Er komt heel veel werkmateriaal bij kijken. Eerst en vooral om onder water te gaan. Voor mijn job, wat ik vooral doe, is vooral de grote zeeleven sector. Dat is alles van wat eigenlijk zogdierachtig is in het water. Dus dat komt altijd ademhalen. In de sector dat ik zit, is het meer een deel een soort van snorkelen, slash freedive. Dus het is geen scuba dive, er komen geen tanks bij kijken. Dus wat ik nodig heb, zijn hele lange vin, freedive vinnen, een bedsuit afhankelijk welke dikte het is, afhankelijk van welke oceaan we naartoe gaan zwemmen, is het een 1 mm, 2 mm, 3 mm. Dat kan zelfs gaan tot 7. Bijvoorbeeld in Noorwegen bij het documenteren van de orkas had ik zelfs een 10 mm bedsuet aan.

SPEAKER_00 7:14

En dat is dan echt omdat het daar gewoon ijs en ijs koud is.

SPEAKER_01 7:17

Ja, het water is ongeveer 7 graden tot 4 graden. Dus dat is vrij koud. Dan heb je wel eens een laag blubber nodig, net zoals de zoogdieren in het water die daar terecht komen, de Walvissen. Hele laag blubber om je warm te houden. Die heb ik dan ook aan. En dan komt er uiteraard mijn cameragarief bij kijken. Dus ik zet mijn snorkel op, mijn bedsoet aan, mijn venen aan. En dan steek ik mijn kennencamera in een onderwaterbuizing.

SPEAKER_00 7:43

Ja, en een onderwaterbehuizing, dat is ook niet zomaar iets.

SPEAKER_01 7:47

Dat is niets en als je wilt, kan ik hetzelfde eens laten zien of beschrijven voor de luisteraars.

SPEAKER_00 7:53

Graag.

SPEAKER_01 7:54

Ik heb op tafel gezet ongeveer 6 kilo aan materiaal.

SPEAKER_00 8:01

Het is echt wel imponerend.

SPEAKER_01 8:05

Dit is het huisje waar de canon. Dit is de R5 Mark 2, inleeft onder water om ervoor te zorgen dat hij de beelden

Onderwaterbehuizing

SPEAKER_01 8:15

kan vastleggen die hij teweeg brengt. Waar ik super super super dankbaar voor ben dat deze technologie bestaat om de prachtige onderwaterwereld naar boven te kunnen brengen. En dit is het huisje waar het in leeft. Er komt heel wat bij kijken, ook heel wat onderhoud. Want zeewater, dat kan al eiten na het gebruik. Dus alles moet ontzettend gerinst of gekruist worden, of zegen jullie gepoetst? Na gebruik. En ja, dit is zo wel het beestje die overal mee naartoe gaat.

SPEAKER_00 8:52

Ja, en wat is de functie van zo'n onderwaterbuizing? Ik bedoel, natuurlijk, het zorgt ervoor dat de camera niet nat wordt. Maar hoe gaat het in zijn werk? Want als ik zie daar echt een gigantische hoeveelheid knoppen en functies op zitten, voor de leek is dat best wel even intimiderend.

SPEAKER_01 9:12

I know right, I've been there. Ik voel je pijn.

Cruciale Camera Features Onderwater

SPEAKER_01 9:16

En ik voel alle vraagtekens bij alle kijkers en luisteraars al op borrelen. Maar zoals alles in het leven is het een leerkurve. Het begin is moeilijk, maar door trial en error om te blijven gebruiken, word je meer en meer zekerder van je aan het doen bent. Maar dus alle knopjes die toegankelijk zijn op de camera, zoals zij uit de onderwaterebehuizing zit, zijn aan te raken of te veranderen in de onderwaterbehuizing. En dat is echt wel effectief nodig, want de oceaan is een environment, een omgeving die continu van licht verandert. Waarschijnlijk ook net zoals bovenwater, als er bewolking en zonlicht is. Onderwater kan het ook gebeuren. Het wordt wel eens donkerder of lichter als de zon voor de wolken, achter de wolken verdwijnt, of als je dieper gaat, of in een ander soort oceaan. En daardoor is het ontzettend handig en nodig dat al deze knopjes te rekkelijk zijn, zodat we de instellingen kunnen veranderen afhankelijk van de weersomstandigheden.

SPEAKER_00 10:19

Ja, en wat je al zegt, je komt op plekken die echt het tegenovergestelde van voorspelbaar zijn. De omstandigheden die veranderen continu. En timing is ook alles, kan ik me voorstellen. Want moet een camera dan moet een camera dan kunnen om die omstandigheden te trotseren?

SPEAKER_01 10:42

Ja, zeker een heel heel goed punt en goede vraag. Er zijn zeker dingen waar ik als fotograaf op vertrouw dat de technologie het zal doen en zou doen wanneer ik het nodig heb. Wat zo'n camera onder water liefst kan, is een supersnelle en effectieve autofocus. Soms zijn dieren heel snel dolfijnen onder water en supel. Er zijn momenten waar enorm snelle beesten of vissen die tegen 80 km per uur bijvoorbeeld een gestreepte Marlijn in Mexico, als die jagen, die komen aan 80 km per uur voorbije lens. Dan heb je wel een goede snelle autofocus nodig. Natuurlijk, je sluit er tijd ook, maar dat is nog iets anders.

SPEAKER_00 11:25

En weten wat je doet, is ook wel handig.

SPEAKER_01 11:28

Ook ja, oefening baard kunst. Ik denk dat ik dat de hele podcast door kan vermelden. Oefening baard kunst. En er zullen heel veel mislukte foto's uitkomen in het begin. En dan hopelijk naar het einde van de rit minder en minder. Maar door de technologie en de technologie die blijft veranderen, lukt het wel effectief om met een hoger percentage aan gelukte foto's thuis te komen dan vroeger. Dus deze de supersnelle autofocus van de nieuwste camera's zijn echt ongelofelijk geschenk from the gods. De subject tracking AF die je aan kan zetten, waardoor het echt als de autofocus juist zit op je subject, het ook blijft vasthouden, waar het ook naartoe gaat, is ongelooflijk handig in die camera's. De nieuwste camera's zijn nu ook met een elektronische sluiter. Maar ook niet alleen de elektronische, ook de stille elektronische sluiter. En het is de verandering van mijn vorige behuizing en camera naar deze camera en behuizing. Ik kom van de EOS 5D Mark 4. Die kon je al in stille modus zetten, maar dan was het met een lager frames per second. Dus je gaf er iets voor op. Bij deze is er gewoon. Je zit nog steeds aan de 30 frames per seconde, maar het is zo ontzettend stil. Waardoor dat onderwater de stilte behouden wordt. En dat is lijkt me heel belangrijk. Oh, zo fijn. Die verandering is zo leuk, want je hebt ook heel veel dieren die aan echo locatie doen. En die maken piepjes en squeakjes. Ik neem al eens op wat ik aan het doen ben met een b-rol. En als je dan vroeger de b-roll achterna luisterde, dan hoorde je de kliks van de camera's, waardoor dat dan weer het effectieve geluid was. En nu met deze nieuwste camera's, de stille sluiter. Lost dat helemaal op.

SPEAKER_00 13:09

Je kunt veel meer in het moment zijn, eigenlijk.

SPEAKER_01 13:11

Ja, zeker wel. Het is echt een moment.

SPEAKER_00 13:16

We kunnen denk ik ook een hele podcast vullen met specs en wat de camera kan. Maar wat ik ook vooral in jouw verhaal hoor is, is dat wat vooral belangrijk is, is dat je op je camera kunt vertrouwen. Klopt dat?

SPEAKER_01 13:33

Garantie, 100%. Helemaal mee eens.

SPEAKER_00 13:36

Ja, dus eigenlijk dat jij je werk kan doen zonder dat je nog na hoeft te denken.

SPEAKER_01 13:41

Dat ik in het moment kan blijven zonder te moeten focussen op technische specs.

SPEAKER_00 13:45

Ja, precies. Ja, tuurlijk, je bent nog steeds zelf nog steeds die fotograaf. Je moet zelf nog steeds nadenken over hoe je wil dat je beeld eruit komt te zien. Maar die camera, die helpt je wel om tot dat gewenste resultaat te komen.

SPEAKER_01 14:00

Ja, en daar ben ik ontzettend dankbaar voor dat die technologie bestaat, beneden, om dingen aan het licht te brengen of laten zien of vast te leggen. Het was een lichtpuntje in mijn carrière als fotograaf, als ik bovenwater al aan fotograferen was. Maar toen ik onderwaterfotograaf werd, dan was ik nog dankbaarder omdat daar niet iedereen komt.

SPEAKER_00 14:23

Ja, dus dat het eigenlijk nog duidelijker hoe belangrijk is dat de technologie eigenlijk echt voor je werkt. Vast en zeker. En is er ook een specifiek moment of een specifiek beeld waarvan je zegt, ja, zonder deze camera, was het

Het Virale Walvismoment In Mexico

SPEAKER_00 14:40

me nooit gelukt om dat vast te leggen?

SPEAKER_01 14:42

Er is zeker een beeld dat in mij op schiet, een beeld dat vrij veel te weeg heeft gebracht vorig positief, me heeft teweeg gebracht vorig jaar. Dat was nog niet met deze kamer, dat was mijn vorige kamer, die ook al een ontzettend trouw werkbeestje was. De VFD Mark IV, heeft heel lang aan mijn zijde gestaan. Die zijn autofocus was ook al ontzettend on point. En die heeft ervoor gezorgd dat vorig jaar, op het moment dat ik het minst had verwacht, er iets gebeurd is in Mexico, in de Pacifische Stille Oceaan. Waar ik aan het documenteren was, de Sardine Run. En eigenlijk was ik gewoon die Marleine, waar ik het daar net over had, aan het fotograferen die een bal sardine aan het aanvallen was. Super super machtig om al mee te maken op zichzelf. Er waren ook wat zeeluwen bij die ook een hapje vissen hier en daar kwamen meepikken. Maar er was een moment dat uit het niks achter die bal sardine, wat ik totaal niet had gezien, was dat er een walvis kwam. Dat was een Brutus, een Bride Walvis of een Bride Vinvis, die een Brightswail in het Engels, ongeveer 15 meter lang, nee, niet gezien. Hij kwam van achter niet geloven, hij kwam van achter de beetbal door de beetbal gevlogen, met zijn mond helemaal open. En ja, je bent iets aan het fotograferen, maar eigenlijk was ik op dat moment van. Op een bepaald moment ben je ook soms aan het genieten van wat er aan het gebeuren is. Als je je beelden hebt en je bent al blij met wat er is gebeurd, dan kan je je overschaken naar oké, nu ga ik even genieten. En ik was eigenlijk op dat punt, ik was eigenlijk gewoon aan het genieten van wat er aan het gebeuren was. En op dat moment gebeurde het moment. En ik weet nog, ik denk nu terug dat het haast in slow motion gebeurde. Maar ik denk dat het op in geen drie seconden voorbij was, Tim. Die Walvis komt achter de beetbal, mond zo helemaal op en pakt heel die sardineschool mee. En komt echt. In mijn vorige behuizing was het nog, maar zo dicht van mijn lens terecht. En op dat moment ik had zelfs geen tijd om naar mijn LCD-scherm te kijken of iets. Ik was gewoon. Ik begon op mijn zater te duwen.

SPEAKER_00 16:58

En eigenlijk automatische piloot.

SPEAKER_01 17:01

100% automatische piloot. En gelukkig waren mijn instellingen al helemaal juist van het moment ervoor. Dus ik was gewoon allright point en shoot en tadadada. Ik heb echt zoveel foto's genomen en het moment was voorbij een split of a second. En op dat moment wist ik van. Ik moet er nu op vertrouwen dat deze camera. Dat ik deze camera ken en deze camera mij kent en dat dit de way of operation was voor deze scene. En ik heb heel lang niet terug gekeken tot we terug op de boot waren en gekeken naar mijn camera en het beeld stond erop. Het erop en het was haar scherp en het is haar scherp gebleven van begin tot het einde. En op dat moment was ik dat is het moment dat de camera het beeld heeft gered en het beeld is naar boven gebracht. Ik heb het op social media gedeeld. En ik denk nog in twee uur had ik mails van kranten van tijdschriften.

SPEAKER_00 17:56

Ik zou net zeggen, dit is uiteindelijk ook echt op het nieuws terechtgekomen.

SPEAKER_01 18:00

Het is uiteindelijk op het nieuws terechtgekomen. Het is in de eerste krant terechtgekomen. Het laatste nieuws. Die heeft het gepubliceerd. Nadat het laatste nieuws had gepubliceerd, kwam de volgende aanvraag en de volgende aanvraag. En dan zelfs het VTM nieuws. Telefoneerden of ze de beelden mochten laten zien. Alles was ook op de b-roll op de video opgenomen. Maar gelukkig, kranten kunnen nog steeds geen video afspelen, toch niet als het geprint is. Dus de foto met de kennen getrokken, dat was een beeld dat nooit mogelijk was geweest, als de technologie er niet was geweest.

SPEAKER_00 18:31

Ja, en dat het dan zo opgepikt wordt, ja, dat is ook gewoon even, je moet je zelf even knijpen, denk ik.

SPEAKER_01 18:38

Ik heb ontzettend vaak geknepen en het bleef maar duren elke dag in dag uit. Want ik was in Mexico en ik was aan het werken op de boot en ik moest elke ochtend om 5.30 uit. En we kwamen pas om 5.30 terug thuis. Dat zijn shifts van 12 uur lang op de oceaan. Dus elke keer dat ik, ofwel, eigenlijk was het elke keer als ik wakker werd, want toen dat ik sliep, was het overdag hier in België en Nederland. En nadat België verzadigd was met het nieuws, kwam Nederland op te proppen. En dan belden we nu.nl en we houden ze ook publiceren. En dan is het echt wel ver gereikt, met als gevolg dat ontzettend veel mensen dit beeld hebben gezien en erop gereageerd hebben in een manier dat ik nooit had durven dromen, op een manier vanes of gewoon mensen die mij niet kenden, want ik denk meer dan 1,6 miljoen mensen hebben de beelden uiteindelijk gezien op de social media. Shek? Ja, waanzinnig. En zij zei de reacties, de honderden reacties dat er zijn geweest, waren vooral van ik wist niet dat dit bestond. Of wist niet dat deze schoonheid bestond. Ooh, gebeurt dit echt? We moeten toch echt meer ons best doen om dit te beschermen. En toen was ik echt zo. This is my purpose. En dit is wat I'm doing, en dit is waarom ik het aan het doen ben. En dan ben je wel zo dankbaar dat je weet waarom je het doet.

SPEAKER_00 20:04

Ja, dat heeft echt wel wat netje gedaan, en misschien nog wel nog standvast gemaakt in de missie die je hebt.

SPEAKER_01 20:12

Absoluut. Als je de reactie krijgt die je hoopt te bereiken, dan kan je alleen maar spreken van een mini succes. Small win. En elke, zoals we allemaal weten, elke smal win is een big win. Het is ja heel heel blij.

SPEAKER_00 20:28

Ja, en een big win voor je voor jezelf, maar ook voor de oceaan uiteindelijk effectief, zeker en vast. Het lijkt me ook gewoon pure magie dat je dat je dan

Leren Van Mislukte Beelden

SPEAKER_00 20:41

vol de zenuwen, de zee uitkomt, niet wetende of dat shot is gelukt, en dat je dan de moed verzamelt om te gaan kijken en het resultaat is spot om. Dat moet magisch zijn.

SPEAKER_01 20:54

Dat was een heel magisch moment inderdaad. En ook mini schouderknopje, misschien, zowel op de camera als op mezelf. Want ik wil er ook bij meegeven dat dit niet altijd het geval is. Nee, nee. Er zijn zekere momenten in mijn carrière geweest waar het minder goed is afgelopen of waar ik met zekere blurry foto's naar huis ben gekomen. Ik denk ik ga geen percentage op plakken, maar je komt heel veel thuis met mislukte foto's. En dat is bij een professional even hard zo. Maar dit keer was het spadoan en het juiste moment. Maar we moeten ermee leven als fotografen, dat er effectief momenten zijn waar het minder goed lukt, en momenten zijn waar het de stars lijn, waar de sterren allemaal op een juiste lijn staan.

SPEAKER_00 21:40

En dat is de circle of life ook. Dat hoort erbij. En dat zijn ook de momenten waar je leerling uit kan trekken en ervaring kan opdoen.

SPEAKER_01 21:50

En dat is waar het toe doet. Als we stoppen met leren, waar gaan we dan naartoe?

SPEAKER_00 21:56

We hebben de onderwaterbuizing maar weer even aan de kant gelegd. En vanuit dat stukje techniek wil ik eigenlijk even met je mee echt onder water duiken en inzoomen op de verhalen die je hebt. Je vertelde net al één heel bijzonder moment dat je hebt meegemaakt natuurlijk. Is dat ook het meest indrukwekkende moment ooit onder water? O zijn er nog andere

Intieme Potvismomenten In Dominica

SPEAKER_00 22:21

momenten waarvan je zegt. Ja, dit was zo bijzonder. Dat is niet in woorden uit te drukken. Ik ben zo blij dat ik hier beelden van heb mogen maken. Heb je daar nog een moment waarvan je zegt, ja, dit moet ik gewoon delen?

SPEAKER_01 22:36

Ik denk dat we een podcast kunnen vullen met die momenten. Ik had al zo vermoedig. Ik zal er een paar aanhalen. Maar ja, er zijn er zeker dieren geweest zijn die bijna life changing zijn, zal ik al maar zeggen. Mooie momenten, indrukwekkende momenten, zoals ik ze al heb verteld. Maar er zijn zeker nog momenten bijvoorbeeld. Ik ga het zo zeggen. Ik kan geen momenten met elkaar vergelijken. Ik kan niet my favorite child kiezen of my favorite moment. Ze zijn allemaal zo anders dat ik ze zelfs niet onder elkaar rang schik, maar naast elkaar. Dus naast de andere verhalen die ik al heb verteld, is er nog een moment in Dominica voorgekomen in april dit jaar. Ben ik naar Dominica, naar de potvissen mogen vastleggen. Dat is in de Caraibische zee. En de potvissen vrij grote dieren. Die zijn ongeveer tot 18 meter lang worden, de mannetjes. De vrouwtjes zijn ongeveer 13, 14 meter. Maar het supermooie moment dat er in Dominica's gebeurt, is iets wat niet heel vaak op camera wordt vastgelegd. En dat is een moment geweest waar hun moeder en een kalfje aan het oppervlak van het water waren heel voorzichtig, hebben bij ons klaargemaakt. Eerst kijken, altijd eerst goed kijken naar marine life, of ze niet verstoord worden. Of ja, eigenlijk moet je altijd eerst observeren voordat je het water in.

SPEAKER_00 24:05

Precies, en dat is wel heel erg belangrijk natuurlijk. Je spreekt niet zomaar het water in. Je houdt wel echt rekening met de natuur.

SPEAKER_01 24:12

Het allerbelangrijkste is eerst het gedrag van de dieren lezen en dan daarop jouw stappen verder berekenen, nooit omgekeerd. Dus volgens die praktijken gaan wij ook te werk. Even gekeken, moeder en het kind waren zeer kalm aan het rust op het watervlak. Dus we zijn eens gaan kijken onder water of we toch wat mooie momenten konden documenteren tussen deze tederband. En effectief waren moeder en kalf zo relaxed, ontspannen in het water. Dat er een soort van gedragspatroon is gaan ontwikkelen. Er zijn drie verschillende gedragingen gedocumenteerd, waar ze alle drie bijna mijn brain explodet, mijn verwondering tarten. Op een bepaald moment is de moeder gaan slapen, wat een supermooi gedrag is bij potvissen om te zien. Zij slapen niet zoals wij horizontaal, zij slapen verticaal. Dus ja, dat is een van de Walvissen. Het is eigenlijk bijna de enige Walvissoort dat dit gedrag doet. Andere Walvissen blijven rusten in horizontale modus en die schakelen de helft van hun brein uit om de ene kant te laten slapen. En de andere kant blijft wakker om alert te blijven. En dan wisselen ze om. Maar deze zijn anders, die doen kleine korte powernaps van 10 tot 15 minuten. En de mama potvis ging verticaal hangen, even slapen. Het potfie verdween ze even van de scène. Dus ja, ik bleef vooral bij de moeder om een slapende walvis te fotograferen. W zelfs dit gedrag is super moeilijk om te zien. Want je kunt het niet zien boven water waar ze aan het slapen zijn. Dus het moet effectief gebeuren als je erbij bent. Dus dat was al zo, machtig, mooi moment, oké, nog nooit meegemaakt. En daarnaast volgde het volgende moment waarbij het kalfje terugkwam na tien minuut 15 minuutjes Exploring the World. En die maakte de moeder wakker. En dat was zo cool. Die moeder was niet wakker van zichzelf, maar het was het kalfje dat de moeder wakker maakte door er gewoon tegen te gaan stoten. Dus die bumpte echt zo tegen de moeder. Mama wordt wakker. En toen werd pas duidelijk waarom het kleintje kwam om moeder wakker te maken, was effectief om te zorgen, Tim. En onderwater zorgen zijn zoogdieren, die drinken ook melk. Geen zo'n vloeibare melk als wij kennen. Het is zo eerder een dikke yoghurt 50% vet, want die hebben die vetten nodig om groot en sterk te worden. En het kalfje, dat is hun moederkouvert, ging terug horizontaal hangen. Ze gingen ademhalen samen met het kalfje. En op dat moment begon het kalfje effectief te zorgen. Die steken eigenlijk hun onderste jaw, hun kaak.

SPEAKER_02 26:53

Dankjewel.

SPEAKER_01 26:54

In dat noemt de. Sorry. In het Nederlands kan ik het eigenlijk niet zeggen, maar helemaal van achter, eigenlijk ook effectief waar ze geboren worden, daar zitten ook de soort van tepels van de moeder, maar die zijn intern in de moeder, waardoor de kaak in die soort van spleet moet geduwd worden. En op dat moment duwt de moeder eject, echt zoals een soort van catapult, de melk in het kalfje. Maar om dat moment mee te maken en dat te zien, ik zag effectief de vloeistoffen langs het kalfje, zijn kaak voorbij gaan, maar effectief ook erin. En dat is een moment dat nog maar heel weinig gedocumenteerd is geweest. En dat was zo mooi om te zien, Tim. Zo verterend.

SPEAKER_00 27:38

Je eigen ogen te zien op de eerste rij, camera in de hand.

SPEAKER_01 27:42

Absoluut. Front row. En laten in mij opgaan in mij. Sok het al in, beelden gemaakt. En dat was één van de momenten die voor altijd in mijn geheugen gegrift zal zijn. Het tidere moment van zoveel verschillende gedragingen, waardoor we effectief denken van zo verschillend zijn we eigenlijk allemaal niet.

SPEAKER_00 28:05

Ik zie het ook aan je. Je begint te stralen, je ogen glinsteren. Ik zie gewoon wat dit met je doet, en hoeveel passie je voelt om dit te doen. Het lijkt me zo bijzonder om dan getuigen te mogen zijn van zo'n uniek moment.

SPEAKER_01 28:24

Ja, en dan pas word je gewaar van er is echt wel heel leven ouder en een slim leven en een intelligent leven. Die dezelfde patronen vertonen als wij, met onze moeders en onze kinderen. En die zouden ook effectief zo behandeld moeten worden.

SPEAKER_00 28:44

Ja, en jij

Wanneer Dieren Jou Observeren

SPEAKER_00 28:45

bent eigenlijk te gast. En jij observeert, leg vast. Heb je dan ook wel het idee dat het soms ook andersom is, dat de oceaan en het leven in de oceaan jou observeert.

SPEAKER_01 29:01

Absoluut, wel meerdere momenten, dat zijn echt dingen die gebeuren, zeker met zoogdieren, zeker met intelligente dieren, waar ik net al over sprak, op die momenten heb je echt het gevoel dat de zoogdieren of de dieren jou komen aankijken. En je ziet ook echt dat die oogbol zo draait. En dat gaat echt door, merg en been. Dat is echt gewoon een soort van vuurwerkspektakel. Dat gebeurt als je met hen onder water bent en zij zien jou in plaats van je hen. Dan gaat er echt wel een soort van vonkeling af in je hart. En op een bepaald moment, dat zijn momenten dat je echt vergeet te ademen. Ik nam nu een heel diep adem, maar dat was omdat ik heel lang geen adem had genomen, omdat ik het zelfs al zo terug mij inmaelde, op die momenten dat dat gebeurt. Je vergeet effectief te ademhalen. Zo spectaculair zijn, die momenten als zij jou eindkijken. En het grappige is, soms, als ik met mijn gasten op de zee ben en we zijn op de boot gewoon aan het ontspannen of aan het kijken wat er op de horizon is. Soms kom ik effectief uit het niets, langsonder een pod dolfijnen, een groep dolfijnen naar boven en die blijven dan cirkelen rond je boot. En we waren er niet eens naar op zoek, die vonden ons. En dan zijn het echt wel momenten van. Ik denk dat zij aan people watching doen in plaats van wij aan wel watchen. Het gebeurt.

SPEAKER_00 30:29

Ja je bent niet alleen maar meer toeschouwer dan. Je hebt echt interactie met het leven onder water. Zij zien jou en wie weet wat ze allemaal denken, of vertellen tegen ook.

SPEAKER_01 30:44

De mensen zijn terug. Let's go en entertainen.

SPEAKER_00 30:49

Ik kan me ook wel voorstellen dat je zo dichtbij komt, dat het best wel intimiderend kan zijn. En ben je dan nooit bang, bijvoorbeeld?

SPEAKER_01 31:00

Dat is een hele goede vraag, Tim, omdat je wel vaker wordt gesteld. Bang zijn is zeker niet het woord dat ik zou gebruiken. Een gezonde angst is perfect normaal. En gezonde angst zou altijd de onderwaterwereld moeten betreden met een gezonde angst. Als je te zelfzeker begint te worden, dat

Angst, Adrenaline En Vertrouwen

SPEAKER_01 31:18

is ook niet goed. En dat zien wel meerdere jobs of sectoren, zoals je te zelf zeker wordt, daar kan het wel eens misgaan. Dus met een gezonde portie angst is helemaal normaal. Of een gezonde portie angst is oké om naar de zeen te gaan. Maar echt bang is zeker niet het woord dat ik zou gebruiken. Omdat voor mij is eerder nog steeds de schoonheid en de verwondering dieprimeert boven een gevoel van angst.

SPEAKER_00 31:46

Je voelt vooral heel veel adrenaline. Verwondering verbazing over alles wat je ziet. Zo hard staat gewoon aan.

SPEAKER_01 31:56

En het is zeker iets wat je ook kan leren, verminderen. Stel, je hebt een grote angst voor de oceaan, of de diepte. O, ik vind het toch heel eng dat ik niet kan zien wat er onder mij is. Want ik snap het idee. Dat is echt wel effectief iets wat je kan laten verminderen door meer en meer terug te keren naar die plek. En meer gewoon te doen en er een gewoonte van te maken. En zo gaat die angst ook meer en meer verwinderen.

SPEAKER_00 32:25

In het soort fotografie dat jij doet, er zit vaak een soort spanning tussen aan de ene kant de schoonheid, het vastleggen van de schoonheid van de onderwaterwereld. En aan de andere kant een stukje urgentie. En dan hebben we het meer over de problematiek die er is en datgene wat we moeten beschermen. Hoe maak jij voor jezelf de keuze? Toon ik juist die schoonheid of laat ik juist die kwetsbaarheid zien. En wil ik focussen op de urgentie in plaats van de verwondering, waar jij het over hebt.

SPEAKER_01 33:01

Ik denk dat het zeker geen of of verhaal moet worden. Ik denk zeker niet dat je of

Schoonheid Versus Urgentie

SPEAKER_01 33:06

ikzelf in mijn werk, of het een of het ander zou willen weergeven. Ik wil eigenlijk eerder dat ze hand in hand gaan. En je merkt dat ook heel hard in de storytelling die ik voer op social media, zeg maar, of in mijn werk, dat ik ze echt wel laat meten en hand in hand kunnen gaan. In mijn freelance shop doe ik zowel het vastleggen van de schoonheid van de oceanen als de problematieken. Zo ben ik hoofdfotografen van NGO River Cleanup. En eigenlijk doen zij een soort van het idee, zoals Ocean Cleanup doet op de oceaan, zij op de rivieren, omdat zij met het idee werken van wat niet in de oceaan geraakt. Of als het wordt onderschept voordat het in de oceaan terechtkomt, dan kunnen wij ons daarmee bezighouden dat het er gewoon niet terecht komt en niet uit moet. Dus zij doen vooral de rivieren en een soort van riviermondingen. En met hen ben ik daar verschillende grote problematie rivieren meegereist, naar verschillende uiteinden van de wereld. Cameroon in Afrika, maar ook Indonesië, waar het plastieke vervuiling een enorm groot probleem is. Maar ook veel dichter bij huis in Albanië hebben wij een van de meest vervuilde rivieren gaan bezoeken, als ook een project opgesteld, waar we daar kunnen verhinderen. oké, waar ligt het probleem? Waar is de cirkel not round? Hoe komt het al daar terecht? En dat zijn beelden die ik ook effectief meegeef met mijn social media. Als ik meega aan mijn River Cleanup. Zorgen wij ervoor dat die beelden ook de wereld uitga en gezien worden en gepubliceerd worden in magazines en kranten, zodat de mensen het weten. Want ze weten het gewoon niet. En dat is perfect normaal. Waarom zou je het weten als er in God witwaar een gigantische afvalbergen aan plastic doceaan terechtkomt? Dus ik zou zeker niet zeggen dat ik in mijn werk zeg: nee, die beelden ga ik niet tonen, ik ga alleen de schoonheid laten zien. Nee, ik zorg er wel echt voor dat zowel de kwetsbaarheid als de schoonheid elkaar mieten op een bepaald moment. Want ik kan mijn shop niet blijven uitoefenen of mijn passie blijven doorvoeren naar andere mensen of volgende generaties als ik het andere niet doe. Als ik niet, als ik wil blijven natuur fotograferen in haar alle schoonheid, dan moet ik er ook voor zorgen dat die kwetsbaarheid aan het licht wordt gebracht en dat er iets wordt aan gedaan voor het te laat is.

SPEAKER_00 35:27

Precies. En daar heb je denk ik wel een hele duidelijke rol. En inderdaad, die twee kanten van de medaille, die zijn even belangrijk. Mens de schoonheid laten zien, dat is wat je zo graag doet. Maar juist om die schoonheid te beschermen, moet je ook die andere kant van die medaille in beeld brengen en zorgen voor dat stukje bewustwording en hopelijk aanzetten tot actie. Correct. Ja, ik had het er aan het begin al over. Beelden kunnen soms verandering in gang zetten. Is dat iets wat jij zelf al hebt zien gebeuren? Dat je een beeld hebt gemaakt waarvan je echt hebt gemerkt, dit heeft iets teweeg gebracht. Dit heeft bij mensen iets veranderd in hun gedrag. Dit heeft aangezet tot actie. Kun je daar misschien iets over vertellen?

SPEAKER_01 36:19

Ja, zeker, zeker. Eigenlijk in zowel de beide takken van mijn werk, zoals ik al zei. De kwetsbaarheid en de schoonheid, heb ik zeker al mogen ervaren dat er dingen teweeg zijn gebracht. Al is het maar een bewustwording, Tim, al is het maar gewoon de eerste stap in de keten. Want er zijn verschillende stappen die je moet doormaken om effectief tot ageren terecht te komen. Er zijn verschillende stappen die moet doorlopen. En daar speelt visual storytelling een ontzettend,

River Cleanup En Wereldwijde Vervuiling

SPEAKER_01 36:50

ontzettend grote rol in. Want om terug te gaan naar ons volgend gesprek, als je het niet weet, dan kun je er ook niks aan doen. Dus we beginnen met een beeld, zoals, laat ons zeggen, het beeld die ik in Albanië heb gemaakt, waar dat al het plastiek op het strand lag. Dat beeld is de wereld ingezonden geweest. En dat is terechtgekomen bij de UN World Nations Awards. En dat heeft daar, even nadenken, de zilveren, nee, dat is niet waar. Een brons medaille gekregen voor de categorie van we need to act now. Maar ook daar is dat gepubliceerd geweest in verschillende kranten, als The New York Times, als verschillende grote krantenkoppen. En daar zijn mensen van die beelden tot bij mij teruggekomen. Die zijn terug op mijn social media terechtgekomen. En die hebben gezegd, hey, we hebben nu beeld daar gezien. En we vonden het zo aangrijpend dat we nu dit en dit en dit gaan doen, of dit en dit en dit anders gaan aanpassen.

SPEAKER_00 37:42

Dus ze zijn echt getriggerd.

SPEAKER_01 37:44

Dan weet je dat er een trigger is gebeurd. En dan weet je dat er effectief gedragsverandering teweeg is gebracht om een keten af te maken. Het begint bij het zien, het vastleggen, het bewust worden van het probleem. Mensen gaan dan er een soort van gevoel voor creëren, they start to care. En dat is de tweede stap in het verhaal. En vanaf ze gaan er een gevoel creëren, dan gaan ze ervoor beslissen van het te protecten. Ze willen het beschermen, verdedigen, wat het kost. Maar niet alleen dat. Die derde stap is niet de laatste stap. Daarna groeit nog verandering en echt. Dus het is dat één beeld, dat de keten moet in gang zetten. En dat is waar ik zie, en dat is in vele gevallen zo in de wereld, dat één beeld effectief een gedragspatroon kan veranderen.

SPEAKER_00 38:28

Ja, want dat is het. Wat we niet zien, dat beschermen we vaak ook niet. En dat is nu juist waar beelden het verschil kunnen maken. Die maken zichtbaar wat anders gewoon onzichtbaar was gebleven. En dat is ook waar jouw impact als onderwaterfotograaf echt naar voren komt.

SPEAKER_01 38:48

Ja, en niet alleen impact, ook echt verantwoordelijkheid. En die wil ik ook als onderwaterfotograaf opnemen en tot mij nemen, en tot mijn rol nemen om die verantwoordelijkheid te stellen. Dus yes, I'm here for it.

SPEAKER_00 38:59

Ja, mooi. We hebben meer nodig zoals jij, Ines.

SPEAKER_01 39:04

Er zijn er zeker uit.

SPEAKER_00 39:07

Ik wil graag even met jou naar het volgende onderwerp. Jij bent namelijk het gezicht geworden van Kennens Nieuwe Creators of Change programma. Kun je daar iets over vertellen?

SPEAKER_01 39:19

Ja, ik geloof het zelf bijna nog niet dat die vraag naar mij is toegekomen. Ik ben ook ontzettend dankbaar dat ik die rol mag vervullen. Dus niet alleen de verantwoordelijkheid voor de oceaan, maar nu ook van het doorvertellen van haar verhaal. De volgende generatie. Er is een hele hoop nieuwe jongeren die klaarzit en leergierig is. En dat zijn eigenlijk een soort van de people of tomorrow. Zij zijn mede-changemakers, wij zijn er al mee bezig. Er zijn zeker en vast heel veel organisaties en projecten die mee bezig zijn om change te maken. Maar het zijn niet alleen die mensen die we nodig hebben, het zijn ook de generatie die nu op de schoolbanken zit, die bewust moet gemaakt worden van de problemen die er zijn en die de oceanen feest. En ja, Creators of Change is de nieuwe campagne

Beelden Die Gedrag Veranderen

SPEAKER_01 40:09

van kennen die daar mede voor gaat zorgen, mede een soort van springplank gaat volgen om dit op boot te zetten, waarvoor ontzetten tank. En ik ben ontzettend vereerd dat ik mee met jullie dit verhaal mag brengen naar de jeugd toe.

SPEAKER_00 40:23

En want waarom is het zo belangrijk dat jongeren, juist jongeren leren hoe zij hun stem kunnen laten horen, hoe ze hun eigen verhalen kunnen vertellen.

SPEAKER_01 40:32

Ja, ze weten misschien nog niet zo goed waar ze moeten beginnen. Of hoe begin ik hieraan? Wat komt compleet normaal was, als ik die leeftijd had, ik had geen flauw idee wat ik met mijn wereld of met mijn leven wou doen. Dus het is super belangrijk om hen nu te laten zien van hé, als we dit doen, dan kan dit impact maken. En wat jij doet, kan impact maken. Dus hou je vooral niet stil, hou je vooral niet gedijd. Laat je stem horen en laat zien dat als je iets creëert, ook al eens maar iets klein, dat dat een verschil kan maken. En elk klein verschil, alle kleine verschillen te samen zijn één groot verschil als je ze inbundelt. En het is nu dat we het hen moeten laten weten en laten zien en van bewust worden, zodat de people of tomorrow eigenlijk er iets aan kunnen doen en ervoor zorgen dat het niet erger wordt dan het vandaag al is. Of er toch gewoon, ja, al is het maar iets kleins aan kunnen doen.

SPEAKER_00 41:30

Ja, ik had het niet beter kunnen verwoorden, denk ik. Ja, en dus vanaf 2026 beschikbaar voor scholen om dit programma bij hen op school te draaien, een dag helemaal onderdompelen, in de onderwaterwereld, in de wereld van fotografie, zelf creatief aan de slag gaan, verhalen maken en vooral ook die verhalen delen. Ja, uiteindelijk hoeft ook geen wetenschapper te zijn om het verschil te maken. Met camera en de stem, die heb je en daarmee kun je eigenlijk al een beweging starten.

SPEAKER_01 42:06

Ja, zeker en vast. Doorzettingsvermogen.

SPEAKER_00 42:09

Ja, en ook ik denk, het belangrijkste is dat we jongeren ook willen meegeven dat hun perspectief ertoe doet. Dat had ik niet beter kunnen verwoorden, wat hoop jij dat kinderen meenemen na deze eerste ervaring met een camera in hun handen. Wat is voor jou belangrijk voor die kinderen om hier uit te halen?

SPEAKER_01 42:34

Vooral dat wat zij creëren, sowieso wel wel zeiden dat het ertoe doet, maar ook dat het niet in bepaalde hoekjes moet passen dat wij misschien altijd hun induwen of waar ze nu mee geconfronteerd worden. Fotografie is een kunst, is een ware kunst waar je eigenlijk superveel kanten kan uitgaan. Dus als ik wil dat zij iets leren, dan is het vooral dat zij doen wat hun blij maakt, wat dat hun gelukkig maakt. En dat zij er vooral in blijven geloven dat zij ook die richting mogen uitgaan, dat hun richting of hartje begeert.

SPEAKER_00 43:17

Hun hart volgen. En als ze hem dan eens omdraaien. Wat zou jij van hen kunnen leren?

SPEAKER_01 43:26

Oh, goede vraag. Het moet nog allemaal gebeuren, natuurlijk. Dus ik ben heel benieuwd wat dat er uit de bus gaat komen. Maar als ik erover nadenk, dan is het misschien waar ik het meest van kan leren. Waar zij zich misschien zorgen om maken in hun wereld. Want wij kunnen wel denken van oké, dit is aan de gang. Dit gaat hun ook zorgen, baren. Maar misschien zijn er wel andere dingen die zich bezighouden als we blijven doorgaan naar pollution en plasticvervuiling en Problematiek dat de Oceaan nu met zich meebrengt. Hoe zien zij dat? Want wij kunnen wel denken dat zij er zo over zien. Maar misschien is het wel heel interessant om eens te luisteren naar hun verhaal. Met een open mind naar hun gaan ook. En in gesprek gaan, tweewegsgesprek. Niet één richtingsverkeer, maar een twee richtingsverkeer. Dus ik ben benieuwd wat zij mij kunnen vertellen, wat dat er leeft in hun wereld.

SPEAKER_00 44:22

De wereld door hun ogen bekijken. Ja, exact. Ja, heel veel zin in, heel erg benieuwd wat het gaat doen. En ja, vooral ook heel veel succes, ook alvast met het programma en het begeleiden van de kinderen. Dank je. En dan zijn we eigenlijk alweer bij de laatste ronde van deze podcast. En dat is eigenlijk een kort vragenrondje, waarbij ik je vooral je een aantal vragen stellen. En ik wil je ook vooral vragen om te beantwoorden met het eerste wat in je opkomt. Dus niet te lang nadenken, maar gewoon meteen. Wat is je eerste gevoel en deel dat. En dan ja, de eerste vraag die heb je eigenlijk al een beetje beantwoord, maar in dit geval gaat het om kiezen. Wat heeft volgens jou meerkracht? Die kwetsbaarheid laten zien, of die schoonheid.

Creators Of Change Voor Jongeren

SPEAKER_01 45:28

Dat hangt ervan af welke persoonlijkheid je hebt. Voor sommige mensen is het effectiever om de schoonheid te laten zien en minder de angstfactor, voor andere personen is het belangrijker om die angstfactor te gebruiken, en niet de schoonheid. Dus volgens mij, zoals ik al zei, hand in hand, 50-50, er is geen één antwoordkrachtiger dan het ander. Mag je dat ook antwoorden?

SPEAKER_00 45:53

Als er één beeld is wat jij zou mogen maken om echt een verandering in gang te zetten, zonder belemmeringen dan ook. Welk beeld zou je dan willen maken?

SPEAKER_01 46:07

Als ik echt één zou mogen kiezen, dan zou ik gaan voor de schoonheid en de connectie. Dan zou ik gaan voor de connectie van de oceaan. Om toch maar terug die band weer te geven van het leven in de oceaan, en de mens, en het feit dat we er zo ver van zijn weggetrokken in deze superdrukke en haasti maatschappij. Om zo'n beeld van pure connectie, pure schoonheid te kunnen vastleggen, dan zou het die richting uit gaan zijn.

SPEAKER_00 46:38

Hoe zou zo'n beeld er dan uitzien voor jou? Wat zou er op moeten staan? Welke dieren, welke elementen?

SPEAKER_01 46:48

Ja, oké, locatie, zeker en vast. Maakt niet uit één waar in de zijn, maar een groot dier die oog in oog komt te staan met een mens. En misschien haast bijna aanraken, want er is geen aanraking bij observatie. Er is vooral alleen maar observeren met het oog. Maar als ik zo'n beeld van pure connectie kan zien, dan is het de Walvis die zijn vin expres uitreikt naar de mensen waar ze vrede sluiten en samen happy ever after leven.

SPEAKER_00 47:18

Ja, kan niet weten. Daar gaat je lukken toch?

SPEAKER_01 47:23

Maar utopie. Niet om dat moment effectief mee te maken, maar het idee van de connectie van mens en oceaan terug te kunnen hand in hand laten gaan zonder drill, drill, drill, or whatever there is out there.

SPEAKER_00 47:40

Die jij hebt. De mens en natuur weer met elkaar in connectie brengen en in evenwicht.

SPEAKER_01 47:46

Ja, evenwicht. Goed woord om nog in deze podcast te brengen. Te noteren hem.

SPEAKER_00 47:52

Volgende. Als er één ding is wat je moet kiezen dat mensen anders gaan doen bij het zien van jouw werk, wat zou dat zijn?

SPEAKER_01 48:04

Oké, dan hoop ik dat ze eerst en vooral de bewustwording erin smijten van wow, oké, ik wist het niet. Dit is iets waar ik mee kan doen. Al is het zelf de oceaan intrekken, al is het niet de oceaan intrekken, maar andere beslissingen gaan maken in het dagelijkse leven hier. Daar kan ik nog honderd voorbeelden van geven. Maar al is het als we denken aan plastiekvervuiling, om meer nee te zeggen waar het kan, om niet zomaar het gewoon te beest uit te hangen en ja te zeggen tegen dit en ja te zeggen tegen dat net. Bewuster keuze, bewuster in het leven staan en zowel consumeren als beslissing maken waar het kan, dan hoop ik dat het dat is.

SPEAKER_00 48:45

En juist ook klein beginnen. Want elke kleine stap is er één.

SPEAKER_01 48:50

Zo hard. En je zou kunnen denken, mijn ene beslissing van ik ga gewoon een plastic flesje zeggen. Plastic flesje uit het tankstation gaat het verschil niet maken, maar als 8 miljoen miljard mensen neezeggen tegen dat plastic flesje, dan zijn er heel veel plastieke flessen die niet de oceaan inkomen.

SPEAKER_00 49:16

Welke emotie drijft jou vooral? Is dat eerder een stukje hoop of is dat waar we het eerder al hadden de urgentie? Is anders mag ook.

SPEAKER_01 49:28

De hoop is er zeker, maar misschien is dat niet de allereerste. Want ook in mijn wereld, ik ga dat zeker heel, ik durf dat toe te geven, is het super moeilijk om altijd de hoop hoog te houden. Ik probeer wel, en

Wat Jongeren Leren En Teruggeven

SPEAKER_01 49:41

je gaat denken op social media van wow, wow, wow, dat is altijd hoopvol en prachtig en mooi. Maar er zijn zeker dagen dat ik opsta dat ik denk, why do I keep on doing this? Dat mijn hooplevel batterij ook zakt, ook bij mij is dat geval. Ik heb soms nieuwe levels van hoop nodig. En dan is er zo iemand als David Attenborough die tegen mij praat op scherm en zegt, We can do this. En dan komt de hoop terug en dan ga mijn batterij terug omhoog, en dan ga ik terug de oceaan in en dan leg ik terug die beelden vast. Maar als er één gevoel is die altijd bij mij blijft, elke dag, en die mij nooit verlaat, dan is het toch eerder verwondering. Elke dag gebeurt er iets nieuws en geen enkele dag is hetzelfde. En één constante in heel mijn job, mijn passie, mijn levensstijl, is verwondering.

SPEAKER_00 50:31

Ik denk dat dat ook wel de basis is.

SPEAKER_01 50:33

En de basis. En de rode draad.

SPEAKER_00 50:36

Precies, je altijd blijven verwonderen. Dat is vind ik heel belangrijk.

SPEAKER_01 50:40

Ja, zeker niets voor granted nemen en niets voor gewoon houden. Ja, altijd die verbazing inhouden.

SPEAKER_00 50:47

En jij als oceaanfotograaf hebt daar natuurlijk een stukje verantwoordelijkheid in die je kunt pakken. En wat zie jij als de belangrijkste verantwoordelijkheid die je als oceaanfotograaf hebt?

SPEAKER_01 51:02

De belangrijkste verantwoordelijkheid is vooral niks stilhouden. Misschien wat er ook gebeurt, altijd bericht geven, altijd laten zien. Niet scheef trekken, niet anders vertellen, gewoon overbrengen, zoals het gebeurt. Ik denk dat dat vooral de verantwoordelijkheid is van een fotograaf en een oceaan of onderwaterfotograaf. Ik zie het vaak als als het al twee werelden zijn, uiteraard moet iedereen is het mijn doel om ze terug samen te brengen en terug te laten verenigen. Dat het geen twee verschillende wereld zijn. Het is effectief één wereld, de aarde is één wereld. En we zijn allemaal verbonden aan elkaar. Aan de ene kant kan niet zonder de andere kant. Maar als we het als twee werelden zouden zien, dan zie ik het als verantwoordelijkheid van een fotograaf om de wereld terug met elkaar te verbinden, een brug te zijn bij wijze van spreken. Wezenbrug van wat er onder water gebeurt. Ook boven water te laten zien. En misschien, als die brug al telkens korter en korter wordt, dan is mijn missie geslaagd. Maar dat is wel de verantwoordelijkheid die ik blijf dragen.

SPEAKER_02 52:06

Mooi.

SPEAKER_00 52:09

Dan de laatste. Ja, sorry. Dat is jammer. Ja, we zouden hier nog uren door kunnen gaan. Maar dit is misschien wel een leuk om nog even mee af te sluiten. Je bent natuurlijk iemand die je zich in een wondere wereld begeeft. En de ene plek is nog mooier dan de andere, nog indrukwekkender. Maar is er één plek waarvan jij zegt, hier ben ik nog nooit geweest en dit staat er gewoon echt bovenaan mijn lijstje om ooit nog een keer vast te mogen leggen?

SPEAKER_01 52:47

Dat is een hele goede vraag, want ik heb al veel kansen gehad om heel veel mooie plekken te zien en heel veel mooie oceanen vast te leggen, waarvoor ik, zoals we net zeiden, het nooit voor granted zal nemen. En heel dankbaar zijn ben dat ik die oceanen heb mogen leren kennen en vastleggen. Maar er zijn zeker nog één regio waar

Snelle Vragenronde Over Impact

SPEAKER_01 53:06

ik nog nooit mijn visual storytelling op heb kunnen afschieten, en dat is Antarctica. Dat is wel een locatie waar ik nog nooit mijn camera op heb mogen afsturen en mezelf. Dus misschien ooit. Ze zijn allemaal op dezelfde lijn, Tim. Er is geen onder of boven. Ze zijn allemaal op dezelfde lijn voor mij. Maar dat zou wel heel leuk zijn om de wereld daar ook eens te mogen bekijken, observeren, lessen uittrekken en uiteraard te delen, like always.

SPEAKER_00 53:44

Ja, we blijven je in ieder geval aan 80 volgen.

SPEAKER_01 53:46

Dat is leuk, dank je, Tim. Merci.

SPEAKER_00 53:49

Ja, waar je ook bent, de verhalen die je vertelt, die doen er inderdaad allemaal toe. Alle plekken hebben hun eigen schoonheid, hun eigen kwetsbaarheid en verdienen het om gehoord en gezien te worden. Volgens mij, in ieder geval aan jou een hele goede om ervoor te zorgen dat dat blijft gebeuren. Dus Ines, dank je wel. Je hebt ons gewoon meegenomen in een wereld die we voor een groot deel eigenlijk nooit zien, maar waar we wel allemaal afhankelijk van zijn. Dat beseffen we ons eigenlijk niet. Maar we zijn enorm afhankelijk van onze oceanen. Niet in de eerste plaats, omdat de oceanen ongeveer de helft van alle zuurstof leveren. Dus zonder gezonde oceanen geen leven voor de mens.

SPEAKER_01 54:41

Nee, en dat is iets waar we ons soms te weinig gewaar van maken. Dus projecten als deze gaan ervoor zorgen dat er veel meer bewustzijn rond komt te bestaan. En waardoor mensen naar huis gaan met nog meer kennis over wat er zich allemaal afselt en hoe wij ons steentje daarvoor kunnen bijdragen.

SPEAKER_00 55:03

Ja, en die oceaan heeft een stem. En het is eigenlijk aan ons om te luisteren.

SPEAKER_01 55:09

Effectief, en dat zullen we doen. We blijven luisteren. We geven de hoop niet op.

SPEAKER_00 55:14

Precies. En daar help jij zeker een handje mee.

SPEAKER_01 55:18

Ja, heel graag zelfs. Dus ontzettend dank voor deze uitnodiging en om te luisteren en kijken.

SPEAKER_00 55:24

Graag gedaan. Voedereen die inderdaad kijkt of luistert, wil je de beelden zien waar we vandaag over spraken. Volg dan zeker Ines Govaartsphotografi op Instagram. En volg natuurlijk ook Ken 2x voor nog meer indrukwekkende verhalen. En in de volgende aflevering stappen we eigenlijk in een compleet andere omgeving. Van die schoonheid en de kwetsbaarheid van de oceanen gaan we eigenlijk naar een stukje zichtbaarheid en identiteit. En dan gaan we het gesprek aan met reisfotograaf Short Braquet over personal branding voor creators. En daar gaan we het eigenlijk hebben hoe je een merk opbouwt voor jezelf. Hoe je zichtbaar wordt zonder jezelf te verliezen. En hoe je een eigen community opbouwt die jouw missie ondersteunt. En dan wil ik eigenlijk ook afsluiten met de volgende woorden: Impact begint bij één beeld. En toch wel misschien bij het jou. Ines, misschien heb je daar nog wat laatste woorden aan toe te voegen.

SPEAKER_01 56:37

Twijfel vooral niet aan jezelf. Yes you can belangrijk. Yes you can.

SPEAKER_00 56:41

Ja, precies. Gewoon doen. Go out there, beginnen. Ga maar één keer onderuit, maak fouten. En de volgende stappen gaan komen.

unknown 56:55

Absoluut.

SPEAKER_01 56:55

Ze komen naar je toe. Waarom willen ze ze weg?

SPEAKER_00 56:58

Precies. Dankjewel, Ines. En dankjewel luisteraars en kijkers.

SPEAKER_01 57:03

Ja, ontzettend dank.

SPEAKER_00 57:04

En tot de volgende Kannentalks. Zit jij klaar?

SPEAKER_01 57:07

Goedjes. Oh ja. Ik zit al op het puntje van mijn stoel, team, kijk.

SPEAKER_00 57:11

Heel goed. Dankjewel, Ines. Dankjewel voor het luisteren naar Kannentalks. De podcast waar beeld verbindt, inspireert en bijdraagt aan positieve verandering. Volg Kennentalks voor meer gesprekken met creators. Tot de volgende aflevering.